Round Up Foodblog event Januari 2010

Iets later dan anders hierbij de round up van het foodblog event voor de maand januari 2010.
Ik vroeg jullie naar lokale streekgerechten en deed natuurlijk ook zelf mijn duid in het zakje.
In België wordt er erg veel aandacht besteed aan streekgerechten, hele kookboeken worden er hier over geschreven. Dankzij het foodblog event leerde ik ook de nederlandse streekkeuken een beetje beter kennen.

Gabriella van Gabriella’s keuken dook vlak voor ze een prachtig baby’tje op de wereld zetten en een blogkraampauze inlast nog snel haar keuken in om ons te laten kennismaken met Achterhoekse krentenbroodjes.

 

Het volgende streekgerecht kwam uit de regio Delft en werd ons gebracht door Femke van Excellent Eten. Helemaal vertedert was ik door hun vliegenzwammen met echte Calvé mayo!

Rietje van Majoh deed me het water dan weer in de mond lopen met haar oud hollandse aardappelpannenkoeken. Deze verschenen ondertussen reeds bij ons op het menu en we waren erg enthousiast!

Bij Alberto van Lekker Hapje waren de meningen over zijn Hete Bliksem erg verdeelt. Waar zijn lieftallige disgenote de puree heerlijk zoet vond, maakte Alberto alvast plannen om de volgende keer voor iets meer smaak te zorgen met peren en kaneel.

Maaike Van Kessel brak met de tradities van haar schoonouders en serveert haar balkenbrij met brood en mosterd.
Een gerechtje waar ikzelf nog nooit van gehoord had, maar waar ik binnenkort toch eens mijn tanden ga inzetten!

Ikzelf liet jullie kennismaken met echt antwerps stoofvlees en roggeverdommekes brood.

 

Ondertussen ben ik volop bezig om de goodie bags klaar te maken en heb ik van verschillende deelnemers hun adres ontvangen. Midden februari worden de bags verstuurt. Voor de deelnemers die mij hun thuisadres nog niet hebben bezorgt, je mag het mij nogsteeds mailen hoor!

De fakkel werd ondertussen overgenomen door de dames van excellent eten die deze maand vegetarisch eten in de kijker plaatsen! Allen daarheen zou ik zeggen!

Vakantie

Ik trek er met mijn gezinnetje voor een weekje tussenuit.
Indien we internet hebben op onze bestemming zal ik het foodblog event van daaruit afronden.
Anders doe ik dit eerste werk volgende week zondag!
De goodie baggs zullen in de tweede week van februari verzonden worden.

En voor wie reeds nieuwgierig is naar wat februari voor ons brengt?
De dames excellent eten nemen de hosting op zich!
Veel geluk dames!

Boekweitpannenkoeken voor lichtmis

Maria Lichtmis komt eraan en dat betekent pannenkoekentijd. Vermits de echtgenoot en ik niet praktiserend christelijk zijn wist ik eigenlijk tot daarnet niet wat het eigenlijke christelijke feest betekende, enkel dat we pannenkoeken eten en dat dit met het Keltische feest Imbolc te maken heeft.. Maar ik vond het dus wel gepast om toch even mee te geven waar Lichtmis nu eigenlijk ronddraait.Gelukkig is er het internet om mij mee op weg te helpen! Lichtmis blijkt de herdenking te zijn van Maria haar zuiveringsritueel dat ze 40 dagen na de geboorte van haar zoon Jezus moest ondergaan volgens de Joodse Wet. Wat ik wel wist was dat de pannenkoeken en dus kennelijk ook de christelijke feestdag afstamt van de Keltische feestdag Imbolc. Dankzij mijn dagen als wicca kan ik jullie zelf vertellen dat deze sabbat draait rond de vruchtbaarheid en de dagen die terug beginnen te lengen. De Kelten vierde dat weldra de aarde terug vruchtbaar zou zijn en ook de dieren terug zwanger zouden worden. Ze vlochten poppetjes en andere vruchtbaarheidssymbolen uit het graan dat het vorige jaar geoogst was en ze bakte ronde goudkleurige koeken. Het eten van deze koeken symboliseert de vruchtbare zon die we in ons opnemen en ons mee vullen. Er wordt gezegd dat wie pannenkoeken eet op deze dag een jaar lang rijk en gelukkig zal worden. En ja, wie wil daar nu geen kans op? En als het niet lukt… wel dan hebben we toch lekker pannenkoeken gegeten! Vermits ikzelf op vakantie ben de eerste week van februari kan ik dit receptje niet posten op lichtmis zelf (2 februari), maar ik wil jullie deze heerlijke boekweitpannenkoekjes toch ook niet schuldig blijven!

INGREDIËNTEN
250 gram boekweitmeel
250 gram zelfrijzend bakmeel
4 eieren
1 liter melk
2 eetlepels suiker (indien je zoete pannenkoeken wil maken.)

Zeef het boekweitmeel en het zelfrijzende bakmeel door een fijne zeef. Meng hierna met de melk en de eieren. Wanneer je een hartig deeg wil maken, voor bevoorbeeld pannenkoeken met spek, dan is het deeg klaar. Wanneer je gaat voor een zoet deeg voeg je nog twee eetlepels kristelsuiker toe en klop je dit goed door elkaar. Dek het deeg af en laat 15 minuten rusten. Verhit boter in een pan en giet een beetje deeg in de warme pan. Draai de pannenkoek pas om als het deeg bovenaan niet meer lopend is!

Griekse ovenschotel met gyros

Ik wordt een beetje ziek van de winter…kou, sneeuw, vriezen. Begrijp me niet verkeerd dat kan allemaal heel erg mooi zijn, maar na kerst en nieuw begin ik te verlangen naar de lente. Naar de eerste streepjes zon, naar fris groen gras en naar buiten hollen om kruiden te plukken uit mijn kruidentuintje. Maar laat ons eerlijk zijn… dat zit er nog lang niet aan te komen. De weervrouw voorspelt met een stralende glimlach “ijzel, aanvriezende mist en een Siberische wind.” En wat denk ik? Not in my kitchen, you don’t! Dus ging ik voor deze griekse ovenschotel en haalde zo de zon van het zuiden binnen. Echtgenoot lief liep voorbij de keuken en draaide zowaar terug, gelukzalig inademend. Onmiddellijk diepte hij een lekker flesje rosé op en waande we ons zowaar op het terras van een griekse taverne! Alleen het zicht op zee ontbrak.

INGREDIËNTEN

500 gram gyros
1 venkelknol
1 rode paprika
1 ui
3 teentjes knoflook
200 gram tomaten (in dit barre winterseizoen gebruikte ik ingeblikte tomaten)
2 dl kippenbouillon
0,5 dl ouzo
250 gram feta
enkele olijven
Kritharaki (Griekse pasta)
Mespuntje kaneelpoeder
1/2 theelepel komijn
1 theelepel tijm
1/2 theelepel gerookt paprikapoeder

Snij het wit van de venkelknol in kleine dobbelsteentjes. Verhit een beetje olijfolie in een pan en bak hierin de gyros. Wanneer de gyros bijna gaar is voeg je de blokjes venkel toe en laat even mee garen. Zet de gyros nu aan de kant en verhit in een stoofpot een beetje olijfolie. Versnipper ondertussen de ui en de knoflook. Wanneer de olie warm is fruit je de ui en de knoflook aan. Voeg hierna de in blokjes gesneden rode paprika toe en laat even aanstoven. Wanneer je met verse tomaten werkt dien je deze te ontvellen en te ontpitten, alvorens ze in blokjes te snijden en aan het stoofpotje toe te voegen. Wanneer je werkt met bliktomaten giet je het overtollige vocht best af alvorens de tomaten toe te voegen aan je bereiding. Voeg nu de kippenbouillon en de ouzo toe. Kruid met kaneelpoeder, komijn, tijm en paprikapoeder en laat +/- 10 minuten pruttelen zonder een deksel op de pan. (Zo kan het overtollige vocht ontsnappen!) Na tien minuten verkruimel je 150 gram fetakaas boven de pan en schep je dit goed onder je stoofpotje. Laat nog eens 5 minuten stoven zodat de feta zachtjes kan smelten. Schep nu de gyros en de venkel onder je stoofpotje en meng goed. Vet een ovenschotel in met wat olijfolie en stort hierin het stoofpotje. Verkruimel 100 gram fetakaas boven de schotel en strooi de olijfjes erover. Schuif dit nu voor ongeveer 30 minuten in een oven op 175 graden.

Ik serveerde hierbij Kritharaki pasta, maar het is ook erg lekker met Griekse aardappelen!

Marokkaanse thee met koekjes

Toen ik tegen een Marokkaanse kennis vertelde dat ik verzot was op hun koekjes en deze regelmatig kocht bij de Marokkaanse bakker bekeek ze me een beetje ongelovig.
“Je bakt ze niet zelf?” kwam er een beetje aarzelend uit.
Ik bekeek haar op mijn beurt ongelovig en begon haar uit te leggen hoe ik daar eigenlijk niet goed aan durfde te beginnen. Want Marokkaanse koekjes… dat lijkt me echt heel erg moeilijk.
Enkele dagen later lag op mijn bureau een enveloppe te wachtte met daarin enkele recepten van haar moeder en veel gelukwensen van diezelfde moeder.
Op zaterdag stak ik de handen uit de mouwen en ging ik aan de slag. Op zondag genoten van een vers glas muntthee met heerlijke koekjes!

Ingrediënten voor Amandel Honingkoekjes

250 gram bloem
125 gram boter (type solo)
80 gram kristalsuiker
6 eetlepels honing
2 eetlepels volle melk
1 ei
2 eetlepels kaneelpoeder
1/2 theelepel zwarte peper
1/3 theelepel kruidnagel
1 theelepel nootmuskaat
1/2 theelepel bakpoeder
100 gram amandelen

Meng allereerst de kruiden met elkaar tot een poeder. (Kaneel, zwarte peper, kruidnagel en nootmuskaat.) Van dit mengsel zullen we later 1 eetlepel gebruiken. De rest kan je gebruiken in tajines of bewaren tot je de volgende keer koekjes bakt.
Mix de boter met de suiker tot de suiker volledig wordt opgenomen. Voeg nu het ei, de honing en de melk toe en mix dit goed door.
Voeg nu voorzichtig beetje bij beetje de bloem toe. Blijf de hele tijd mixen, zodat de bloem onmiddellijk wordt opgenomen in het beslag.
Als alle bloem werd opgenomen, voegen we een eetlepel van het kruidenmengsel toe en het bakpoeder.
Kneed het deeg nu goed met je handen en maak er een mooie bol van.
Leg deze bol deeg voor een uur of vier in je koelkast afgedekt met een handdoek.

Bestuif het werkblad met wat bloem en haal het deeg uit de koelkast.
Laat het deeg even op kamertemperatuur komen.
Hak ondertussen de amandelen fijn.
Rol het deeg nu uit tot ongeveer 1 centimeter dikte. Steek hieruit de gewenste vorm voor het koekje.
Leg de koekjes op bakpapier en bestrijk met een beetje eigeel en bestrooi met de gehakte amandelen.
Bak de koekjes gedurende 12 minuten in een voorverwarmde oven van 180 graden.
Controleer regelmatig dat de koekjes niet te bruin worden!

Ingrediënten kokosnoot Ghoriba koekjes

3 eieren
50 gram zonnebloemolie
100 gram kristalsuiker
zeste van 1 citroen
50 gram griesmeel
375 gram kokosnootschilfers
7 gram bakpoeder
Poedersuiker

Meng de eieren, de suiker, de olie en de citroenzeste goed met elkaar in een grote kom.
Voeg nu de kokosnoot toe en klop dit goed door elkaar.
Voeg nu voorzichtig het griesmeel en het bakpoeder toe en meng dit tot een samenhangend deeg met je handen.
Kneed het deeg in een bal en zet dit ongeveer een uurtje in de koelkast.

Maak van het deeg nu kleine ronde balletjes.
Rol deze deegballetjes eventjes door wat poedersuiker en plaats ze hierna op een bakpapiertje.

Verwarm de oven op ongeveer 200 graden en plaats de koekjes in de oven.
Wacht tot je ziet dat de koekjes barstjes beginnen te vertonen.
Zet de temperatuur nu omlaag naar 170 graden.
Laat de koekjes verder bakken tot scheuren mooi goudbruin geworden zijn.
Laat de koekjes niet alleen, want dit kan erg snel gebeuren!

Ingrediënten muntthee

een grote eetlepel gunpowder (groene thee)
1 bos verse munt
5 eetlepels suiker
kokend water

Spoel de theepot met een scheutje kokend water uit.
Doe de gunpowder in de theepot.
Doe hierbij een scheutje kokend water. Laat rondwalsen in de theepot en giet het water weer weg.
Spoel de verse munt onder koud water goed uit.
Doe de verse munt in de theepot en voeg hierbij de suiker.
Giet de pot nu vol kokend water.
Zet de pot nu op een laag vuurtje en laat langzaam trekken.
Wanneer de thee zachtjes begint te koken haal je hem van het vuur en roer je hem goed door, zodat alle smaken zich mengen.
Schenk de thee nu drie keer uit in een glas en giet hem drie keer terug in de theepot.
Schenk nu een heel klein beetje thee in een glaasje en proef of hij lekker is van smaak. Voeg eventueel meer munt, meer suiker, etc toe.
Schenk nu uit en serveer met een beetje rozenwater voor de liefhebbers!

Foodblog event januari: roggeverdommeke

Hierbij mijn tweede inzending voor het foodblog event van januari een typische Antwerps roggeverdommeke.
Hoewel ik geen bakkershanden heb, kon ik deze  lokale broodspecialiteit toch niet links laten liggen.
Wisten jullie trouwens dat Antwerpen hier de “koekenstad” genoemd wordt?  Antwerpen had trouwens heel erg veel koekjesfabrieken in het stadscentrum, waarvan de bekendste rond het centraal station lagen.  Een heerlijke geur hing dag en nacht in de stad. We waren vroeger de enige stad in Vlaanderen waar je ook tijdens de week koffiekoeken kon kopen bij de lokale bakkers!
Aan ons beroemde koekje het Antwerpse handje durf ik me echter niet wagen, maar dit lekkere rozijnenbroodje heeft ook een leuke geschiedenis te vertellen.

Pieter Pot (een nederlandse inwijkeling) woonde in de vroege 15de eeuw in Antwerpen en was daar een zeer invloedrijk man. Maar hij was ook nog eens heel menslievend en begaan met de armen! Daarom richtte hij in Antwerpen een klooster op en schonk hij hen geld om zo de armen te kunnen voeden. De paters kregen van Pieter zakken meel ter beschikking, waarmee ze zelf brood konden bakken en dit uitdeelde aan de minderbedeelden. Maar Pieter zorgde ook voor het toen erg goedkope roggemeel, waarmee de paters broden bakten voor de gevangenen in het iets verderop gelegen steen. De zogenaamde verdoemden! Hier komt ook de naam van het broodje vandaan, het roggeverdommeke.

Ingrediënten voor ongeveer 1 broodje

250 gram tarwebloem
250 gram roggebloem
+/- 4 dl water
75 gram roomboter
12 gram droge gist
5 gram zout
200 gram donkere rozijnen

Zet de rozijntjes  ongeveer 2 uur op voorhand te weken in warm water. Droog ze daarna erg goed af en laat ze eventueel nog eventjes uitlekken.
Haal de rozijntjes eventjes door de bloem.

Zeef het tarwe en roggemeel boven een grote kom.
Roer er nu de droge gist doorheen.
Maak een kuiltje in het midden van de bloem en doe hierin het zout en de gesmolten roomboter.
Begin vanaf het midden voorzichtig te roeren en werk zo naar de kanten toe.
Voeg gelijkelijk het water toe tot je een soepel deeg gekregen hebt.
Voeg nu de rozijnen toe en kneed goed door.
Bol het deeg op en dek af met een vochtige handdoek.
Laat het deeg nu op een warme, droge plek 40 minuten rijzen.

Bestruik het brood eventueel met een klein beetje losgeklopt ei
Bak het brood nu in ongeveer 30 à 40 minuten in een oven van 200 graden goudbruin.
Laat het brood afkoelen en bestrooi met een beetje witte bloem.

Daring Cook Challenge : Satay (Nederlandse versie)

For the english version use this link: Satay

Mijn eerste deelname aan the daring cooks challenge en mijn hart maakte meteen een sprongetje bij het zien van de uitdaging die Cuppy ons serveerde. Satays met pindasaus. Een van de lievelingsgerechten van mijn teerbeminde echtgenoot! Dus niet enkel ik was erg enthousiast, maar ook Michaël keek erg uit naar mijn kookavontuur.
De eerlijkheid gebied mij om eerst iets te bekennen, maar het valt mij een beetje zwaar. Ik die altijd roep dat er geen kant en klare gerechten in mijn huis komen en dat alles zoveel mogelijk vers moet zijn… serveer mijn echtgenoot al jaren lang kant en klare satés in pindasaus uit de diepvries. Geïmporteerd uit Nederland!
Als je mij een maand geleden had gezegd dat ik verse pindasaus zou klaarmaken zou ik je niet gelooft hebben. En nog steeds ben ik erg verbaast over de makkelijkheid van het recept.
Tussen kerst en nieuw en alle feestdrukte die daarbij komt kijken, dook ik de keuken in om als een echte daring cook in de potten te gaan roeren. De satés smaken niet hetzelfde als bij het Thaise restaurant waar we regelmatig aanschuiven, maar ze zijn wel erg lekker van smaak. Ik maakte de kipvariant samen met enkele papadums en wou eigenlijk erg graag een inktvis variant mee bereiden, maar jammer genoeg deelde de visboer mij mee “dat het geen inktvisseizoen was.” Wat dan wel het inktvisseizoen was, moest hij me schuldig blijven!

INGREDIËNTEN VOOR DE SATES:

1 sjalot
2 knoflookteentjes
1 eetlepel geraspte gember
2 eetlepels limoensap
1 eetlepel sojasaus
1 theelepel gemalen koriander
1 theelepel gemalen komijn
1/2 theelepel kurkuma
2 theelepels zonnebloemolie
2 kipfilets
180 ml kokosnootmelk
2 eetlepels pindakaas
1 eetlepel limoensap
1 eetlepel sojasaus
1 theelepel donkerbruine suiker (Ik gebruikte kandijsuiker)
1/2 theelepel gemalen koriander
1/2 theelepel gemalen komijn
1 à 2 fijngesneden gedroogde chilipepers (Ik gebruikte een theelepel gedroogde chilipepers van Oil and Vinegar)

Ik maakte voor de marinade gebruik van mijn keukenrobotje.
Alle ingrediënten gaan erin met uitzondering van de kip en worden samen gemixt tot een marinade met kleine brokjes in.
Snij hierna de kipfilet in plakken van ongeveer 3 à 4 centimeter.
Giet de marinade in een grote kom of doe zoals ik (en maak het jezelf extra makkelijk) giet de marinade in een diepvrieszakje.
Voeg de kip bij de marinade en schud zodat alle kipstukjes onder de marinade zitten.
Zet hierna de kip in de koelkast om verder te marineren. Ik liet een volledige nacht marineren.

INGREDIËNTEN VOOR DE PINDASAUS:

Hierna rijg je de kip op satestokjes. (Denk eraan dat je houten satéstokjes altijd moet weken alvorens ze te gebruiken!)
Verhit de grilpan (of de BBQ of de grilfunctie van je oven) en gril de sates tot ze mooi goudbruin zijn.

Maak ondertussen de pindasaus.
Meng de sojasaus, limoensap suiker, koriander, komijn en gedroogde chilipepers door elkaar.
Verwarm de kokosnootmelk op een laag vuurtje en voeg hierbij de pindakaas en het limoen-sojamengsel.
Roer dit goed door elkaar zodat dit een romige massa wordt.
Ik voegde voor een beetje extra smaak een theelepeltje Ketjap Manis toe aan de saus.

Daring Cook Challenge: Satay (english version)

Voor de nederlandse versie kan u hier terecht: sate

My first participation to the daring cook challenge and when I saw the challenge Cuppy had planned for us my heart made a little jump!
Satays with peanutsauce! One of the favorit dishes of my dearly beloved husband. So I wasn’t the only one who was very enthousiastic, but Michael also looked forward to this cooking adventure of mine!

But before sharing this amazing recipe with the rest of the world I need to make a confession. I need to confes to something I am not very proud of.
Me, who always states that I will never serve pre-prepared dishes in my house and that everything needs te be fresh and not conserved, have been serving my husband satays with peanutsauce out of the freezer imported from Holland for years .
If you would have told me one month ago that I would prepare my very own fresh peanutsauce, I would not have believed you. And I still can’t believe how increadibely easy this dish is!

Between Christmas and New Year and all the holiday cheer that goes with these days, I went into the kitchen to cook and stir like a real daring cook.
The satays may not taste exactly the same as the ones they serve in our regular Thai restaurant but they are still very delicious and extremly tender!
I made Satays with chicken and served them with papadums. I really wanted to make these satays with squit but my fishmerchant told me its not squitseason at the moment. I did not even know there was something like squitseason!

 

INGREDIËNTS FOR THE SATAYS

1/2 esjalot
2 garlic cloves
1 tablespoon ginger root, chopped
2 tablespoons lime juice
1 tablespoon soy sauce
1 teaspoon ground coriander
1 teaspoon ground cumin
1/2 teaspoon ground turmeric
2 tablespoons vegetable oil
2 chickenfilets

INGREDIËNTS FOR THE PEANUTSAUCE

180 mls coconut milk
4 tablespoons peanut butter
1 tablespoon lime juice
1 tablespoon soy sauce
1 teaspoon brown sugar
1/2 teaspoon ground cumin
1/2 teaspoon ground coriander
1-2 dried red chilies, chopped (I used a teaspoon of dried chopped chilies from Oil and Vinegar)

I made the marinade with my kitchenrobot.
I added all the ingredients into the bowl, exept for the chicken and I gave it a good blitz.
The marinade becomes moist with little chuncks in it.
Now cut the chicken into pieces from about 3 to 4 centimeter.
Put the marinade into a bowl or do like I did and use a freezing bag. (Easy and no need to wash up later!)
Put the chicken into the marinade and give it a good shake.
The chicken needs to be covered with the marinade.
Now put this in the refrigerator over night so the flavors can blend in.

Now put the chicken onto screwers. (Dont forget when you use wooden screwers, you need to let them soak in water before using!)
Now put on your grilling pan (bbq or grill function in the oven) and grill the screwers till they are golden brown.

In the mean time make your peanutsauce.
Mix the soy sauce, the lime juice, the brown sugar, the cumin, coriander and the red chilies together.
Heat the coconut milk on a low fire and stir in the peanut butter and the soy lime mixture.
Stir well untill you get a nice creamy mixture.
For some extra flavor I added a tablespoon of Ketjap Manis.

Foodblog event januari: Antwerps stoofvlees

Stoofvlees… Vlaamser kan het amper. Maar daar heb je het net… in heel Vlaanderen kan je varianten op stoofvlees eten.
In Gent wordt hij bevoordeeld met Tierenteyn mosterd gemaakt. In Hasselt voegen ze Hasseltse speculaas toe en bij ons in Antwerpen voegen we De Koninck toe.
Stoofvlees met De Koninck bier kan je in Antwerpen overal eten, van typische bruine kroegen over frituren en chique brasseries.
Maar ook de Antwerpse thuiskok zet dit gerecht regelmatig op het menu en natuurlijk is stoofvlees een werkje van lange adem… maar eens het vlees in de pot ligt heb je er eigenlijk geen omkijken meer naar.
Ikzelf maak stoofvlees in grote hoeveelheden en vries porties in. Lekker makkelijk voor een luie avond of als er onverwacht mee-eters opduiken.
Stoofvlees eten we altijd met zelfgesneden frieten. We zijn goede belgen, hé! En hoewel het natuurlijk best kan met een gekookte aardappel of puree is stoofvlees onlosmakelijk verbonden met frietjes.
Naast de frietjes geef ik er altijd een frisse salade bij en handgeklopte mayonaise.
En een lekker fris pintje natuurlijk! Een bolleke Koninck als het eventjes kan.

Ingrediënten voor het stoofvlees (+/- 4 personen)
1 kilo endvogel of voorgesneden stoofvlees
250 gram uien
150 gram sjalotten
1 eetlepel cassonadesuiker of 1 eetlepel luikse siroop
2 witte boterhammen (mag oud brood zijn, maar doe er altijd de korsten af!)
1 sneetje peperkoek
1 flesje “Koninck” bier
7,5 dl bruine kalfsfond
mosterd
peper
zout
3 laurierblaadjes
nootmuskaat
tijm
2 eetlepels bloem
Zoete lies (indien je dit niet kan krijgen, kan dit vervangen worden door gewone boter.)

Snij de endvogel in blokjes en meng de bloem onder het stoofvlees.
Verhit ondertussen de zoete lies in een pot. Gebruik hiervoor het liefst een gietijzeren pan, deze warmen langzaam op maar behouden hun warmte erg lang.
Snij de uien en de sjalotten in groffe stukken en laat aankleuren in de hete pan.
Haal de aangestoofde uien en sjalotten uit de pan en voeg een beetje extra zoete lies toe. Bak nu de blokjes stoofvlees rondom rond mooi bruin. Voeg de lepel cassonadesuiker toe en laat de stukjes vlees eventjes kort carameliseren.
Overgiet met het bier en de bruine kalfsfond. Het vlees moet onderstaan, maar moet niet zwemmen. Het zou dus kunnen dat je een beetje fond over hebt.
Breng dit aan de kook en laat op een zacht vuurtje verder pruttelen.
Besmeer ondertussen de boterhammen met een laagje mosterd en leg deze bovenop het vlees.
Snij ondertussen de peperkoek in kleine blokjes en strooi deze over het geheel.
Kruid het stoofvlees nu met de laurierblaadjes, de nootmuskaat en peper en zout toe te voegen.
Laat dit alles 2 tot 2,5 uur pruttelen op een laag vuurtje.

Ikzelf voeg soms nog gesneden champignons, wortelschijfjes of gebakken spekjes toe.

WAT IS EEN ENDVOGEL?
Ik snij mijn stoofvlees zelf. Enerzijds omdat het therapeutisch is, anderzijds omdat ik dan tenminste weet wat er op mijn bord ligt.
Voorgesneden stoofvlees is vaak een mengeling van vlees dat niet kan gebruikt worden als stoofvlees… resultaat taai en draderig stoofvlees. In de volksmond gekend als soepvlees. Dus kan je twee dingen doen: of je vraagt een je slager kwaliteitsstoofvlees of je koopt een stuk endvogel en je gaat zelf met messen aan de slag. Ik opteer meestal voor dat laatste, hoewel mijn slager nog steeds een beetje vreemd opkijkt als ik hem vertel dat hij niets moet voorsnijden.
Endvogel is eigenlijk het perfecte vlees om stoofvlees mee te maken. Endvogel is namelijk een schouderspier die lange tijd moet garen. Het is vrij taai vlees en eigenlijk voor niet veel anders bruikbaar. Maar en dat is toch het belangrijkste van alles, het vlees valt niet uiteen, neemt de smaken van de saus op en blijft zelf na de lange gaartijd smaken naar vlees en niet naar pulp. Bijkomend voordeel is dat endvogel goedkoper is, dan normaal stoofvlees en dat is in tijden van crisis toch ook mooi meegenomen!

WAT IS ZOETE LIES?
Zoete lies is een heerlijk ouderwets product dat onze grootouders regelmatig gebruikte.
Je kan het tegenwoordig nog steeds krijgen bij de slager, maar in de meeste gevallen zal je er specifiek naar moeten vragen.
Zoete lies is eigenlijk varkensvet en ook gekend onder de naam smout.
En hoewel dit vreselijk “vettig” en “ongezond” moet klinken is niets minder waar.
Zoete lies bestaat uit 50% onverzadigde vetten, wat het veel gezonder maakt dan onze alledaagse bakboter.
Verder zit er in 100 gram bakboter 4 keer meer cholestrol dan in zoete lies.
Maar ik ben niet het type dat voor zulke cijfers valt. Lekker gaat bij mij niet altijd hand in hand met gezond.
Wat bij mij dan wel belangrijk is? Dat zoete lies zeer makkelijk smelt, heel de pan vult met haar glibberigheid, vlees snel bruin bakt en een heerlijke geur en smaak afgeeft.
Heb je nog een beetje zoete lies over na dit gerecht? Eet het dan op een bruine boterham bestrooit met een beetje zout!

Amaretto – Mascarponecake

Ik ben eigenlijk heel erg trots op deze cake. Want het is de allereerste cake die ik zelf heb gemaakt die niet ergens op gebaseerd was.
Vermits bakken niet mijn sterkste kant is, maar ik wel heel graag bak zoek ik altijd receptjes op en die maak ik dan na.
Soms pas ik hier en daar wel eens iets aan, maar de basis van het gebak is steeds recept-gebonden.
Maandag kwam ik echter thuis van de eerste werkdag na een deugddoende vakantie en ik voelde me zo rot dat ik “troostfood” moest hebben. De dag was vreselijk geweest, veel roepende mensen en ongelooflijk veel post te verwerken. Dus het enige wat ik eigenlijk wou was met een dampende kop thee en een lekker stuk cake de bank op kruipen en gerust gelaten worden.
In de koelkast lag nog een pakje mascarpone van nieuwjaar dat eind deze week de verste datum zou overschrijden en mascarpone is wat ik noem “troost-food”. Heerlijk romig met toch een stevige smaak.
Wat ik verder zeker nog wou was Amaretto. Niet dat mijn werk mij aanzet tot het drinken van alcohol, maar mascarpone en amaretto zijn goede vriendjes van elkaar en ook ik geniet van tijd tot tijd van een lekker glaasje met enkele ijsblokjes. Op weg naar de keuken vond ik ook nog een verdwaalde bloedappelsien, die naar mijn mening ook nog wel in het recept kon verwerkt worden. Een beetje een italiaanse cake dus!
‘S avonds in de zetel met de echtgenoot en de hond vergat ik dan ook onmiddelijk alle ellende!

INGREDIENTEN:
225 gram zachte boter type solo
300 gram kristalsuiker
5 eieren
350 gram bloem
2 theelepels bicarbonaat
250 gram mascarpone
80 ml amaretto
Het sap van 1 bloedappelsien
De zeste van 1 bloedappelsien

Het was maandagavond dus had ik geen zin om met allerlei matrialen in de weer te gaan. Ik mengde mijn ingrediënten dan ook gewoon samen met mijn keukenrobotje. Maar voor mensen met meer tijd en meer zin en zonder keukenrobot kan het ook prima met een handmixer!

Meng de boter en de suiker in de keukenrobot tot een samenhangende massa.
Voeg er nu de eieren, de bicarbonaat en de bloem bij. Dit mag allemaal tegelijkertijd. Draai daarna de keukenrobot naar maximale stand en laat enkele minuten goed doorkloppen zodathet mengsel luchtig wordt.
Voeg hierbij de mascarpone. Laat weer goed doorkloppen. Het luchtige van de cake is erg belangrijk, vermits je redelijk zware ingredienten gebruikt en geen baksteen wil maken, natuurlijk.
Wanneer alles goed gemengt is voeg je er de amaretto aan toe. Het lijkt misschien erg veel amaretto, maar door het bakken verliest de likeur veel van zijn smaak.
Voeg nu het sap en de zeste van de bloedappelsien toe en laat nog eens goed doorkloppen.

Vet de bakvorm voldoende in en giet het deeg in de bakvorm.
Plaats de cake in een voorverwarmde oven op 175 graden.
In totaal stond de cake bij mij 1 uur en 15 minuten in de oven, maar dit is een beetje aftasten.
Na 45 minuten dekte ik de cake wel af met zilverpapier omdat hij niet te bruin zou worden.
De gaarheid van de cake test je zoals altijd met een mesje. Een schoon mesje betekent een gare cake!